Kanaga 
Holistisch helen

 

Geschiedenis
Dosering
Werkingsgebied
Deficiëntie
Toxiciteit
  Bronnen
Weetjes
 

Vitamine D is eigenlijk een hormoon en geen vitamine en wordt voor een groot deel in het lichaam gemaakt. In 1645 promoveerde de Engelsman Daniel Whistler op de ziekte 'ricket', ofwel de Engelse ziekte rachitis. Al eeuwen is bekend dat levertraan deze ziekte kan voorkomen echter dit is in onbruik geraakt vanwege de vieze smaak en geur. Pas in 1921 veronderstelde het echtpaar Mellanby dat rachitis een deficiëntieziekte was. In 1924 werd de stof pas ontdekt. Chick ontdekte in 1923 dat rachitis te genezen was door hoogtezon en UV stralen.

Dosering:

  • ADH
    • Zuigelingen, zwangeren en vrouwen die borstvoeding geven 10  mcg per dag;
    • Kinderen 10  mcg per dag;
    • Overigen 5 mcg per dag.
    • Ter preventie van osteoperose 10 mcg per dag.
  • Maximaal  veilige hoeveelheid 50 mcg per dg.
  • Orthomoleculaire dosering tot 10mcg per dag.
  • Toxische dosering bij dagelijks gebruik 250 mcg per dag.

De voornaamste werkingsgebieden van Vitamine D zijn: botten, tanden en de afweer.

Het heeft mogelijk een preventief effect op darm en borstkanker.

Bij een vitamine D tekort is er vooral een verminderde opname van calcium uit de darm. Als reactie hierop gaat het lichaam calcium ontrekken aan de botten. Dit heeft met name bij kinderen de ziekte rachitis tot gevolg. De lange beenderen raken vervormd met verkrommingen en verdikking aan de uiteinden. Het kraakbeen van de ribben gaat knobbels vertonen. Het hoofd is vergroot en er is een vervormde tandgroei. De wervelkolom is verbogen.

Bij volwassenen ontstaat er osteomalacie: weke, pijnlijke botten, spierzwakte en lusteloosheid. Het blijkt dat vooral bij oudere vrouwen in bejaardentehuizen de spierkracht is gerelateerd aan de hoeveelheid vitamine D.

Een tekort kan op vele manieren ontstaan. Allereerst door een tekort aan zonlicht. Vitamine D wordt het beste gemaakt bij een jonge blanke huid. Een donkere huid in ons klimaat is een duidelijke risicofactor. Bij ouderen wordt er steeds minder vitamine D3 in de huid gevormd, omdat de huid dunner wordt. Verder kan een slechte darmfunctie waardoor vetten slecht worden opgenomen een oorzaak zijn. Tevens zijn problemen met de bijschildkliertjes een probleem. Deze zijn nodig om vitamine D te activeren.

Er zijn grote individuele verschillen in de mate waarin vitamine D toxisch wordt. Soms al bij 25.000 IE. maar meestal bij een dagelijkse dosering hoger dan 50.000 IE. Het lichaam kan zich alleen maar beschermen tegen een te hoog aan vitamine D productie door het bruin worden van de huid. Symptomen die ontstaan bij een te hoog vitamine D gehalte zijn:

  • Braken en hoofpijn;
  • Spierpijn;
  • Metaalsmaak;
  • Botbijn;
  • Zwakte.

Daarna ontstaat:

  • Obstipatie;
  • Dorst;
  • Veel plassen;
  • Hypertensie;
  • Gebrek aan eetlust;
  • Steenvorming in de nieren, en  neerslaan  van valciumfosfaat in  de ogen, bloedvaten, longen, huid en de pancreas;
  • Koorts met dorst;
  • Apathie;
  • Dehydratie.

Vitamine D3 heeft als voornaamste voorwaarde zonlicht. Als 3 keer per week 20% van de huid (hoofd en armen) 15 tot 20 minuten aan zonlicht wordt blootgesteld is dit voldoende. Dit geldt voor blanke personen onder de 50 jaar. Vitamine D2 komt in plantaardig voedsel voor en D3 in dierlijk voedsel.

  1. Vislevertraan;
  2. Haring;
  3. Zalm;
  4. Makreel;
  5. Boter;
  6. Eigeel;
  7. Kaas;
  8. Melk;
  9. Margarine/bak  en braad producten;
  10. Kant en klaar voeding voor  zuigelingen. 

Bij 80 jarigen is de productie door de huid van vitamine D met 75% afgenomen.

 

Er zijn goede aanwijzingen dat vitamine D een rol kan spelen bij de behandeling van kanker. Met name bij borstkanker omdat het de celdeling verlaagt en de maturatie van de cel verbetert. Maar ook bij prostaat- en dikke darmkanker zou het tumor-suppressief zijn.

 

 

Door ouderen extra vitamine D te geven (2,5 to 10 mcg per dag afhankelijk van de leeftijd) neemt de kans op botbreuken 20-50% af.